De Saedeleer (1867-1941) studeerde aan de Gentse Academie voor Schone Kunsten o.a. bij Théodore-Joseph Canneel. Zie zijn verblijf in het Patershol eind van de 19de eeuw.
Aanvankelijk onder invloed van Franz Coutens.
"Valerius De Saedeleer woonde van november 1895 tot oktober 1898 in Lissewege, in een boerderijtje langs de Ter Doeststraat. Van 1898 tot 1908 woonde hij in Sint-Martens-Latem. De Leiebocht daar is onderwerp van enkele van zijn schilderijen. Daarna verhuisde hij naar Tiegem waar hij tot de eerste wereldoorlog verbleef".
* RS: einde van de 19de eeuw vinden we hem in het gezelschap van het Patershol.
Na zijn verhuis naar Latem en zijn bezoek aan de tentoonstelling in Brugge van de Vlaamse Primitieven, veranderde zijn stijl. Focus op landschappen met weidse hemels.
"Hij schilderde voornamelijk de Leiestreek en de Vlaamse Ardennen en was een van de belangrijkste figuren van de eerste groep van de Latemse School. Deze stroming wordt ook wel het "stedelijk of mystiek symbolisme" genoemd."
Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtte hij met zijn gezin en zijn vader naar Wales, samen met Gustave Van de Woestyne.
PS: "Zijn toevluchtsoord was Wales. Helaas kon het landschap hem daar niet bekoren, omdat hij er geen ‘band’ mee had."
In 1921 keerde hij terug naar Vlaanderen en betrok de villa Tynlon in Etikhove-Maarkedal
waar een kunstenaarskolonie met hem als centrale figuur was gevestigd.
In 1937 verliet hij die woning om, tot zijn overlijden, bij zijn dochter
in Leupegem (Oudenaarde) te gaan wonen.
PS
https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/27837
Beschrijving
Gelegen aan de hoek met Langekouter. Aanvankelijk zogenaamde "Villa Thienpont" naar de bouwheer Georges Thienpont. Goed bewaarde villa aanleunend bij de cottagestijl, als buitenverblijf opgericht in 1910. Nadien zogenaamd "Villa Tynlon" door kunstschilder Valerius De Saedeleer, bewoner van 1921-1937; huisnaam herinnerend aan diens verblijf in Wales (zou betekenen huis langs de straat).
Geel bakstenen dubbelhuis met deels gecementeerde bovenverdieping en pannen bedaking (centraal schilddak en snijdende wolve- en zadeldaken). Ruime vensters met kleine roedeverdeling. Enkele opmerkelijke details aan de voorgevel zoals de houten gootlijst-consoles met leeuwekop van de erker, de beglaasde boog met vleugeldeur en zijlichten onder luifel.
In de achtertuin, bijgebouw in dezelfde bouwtrant.
VAN NIEUWENHUYZE A., Historiek van Etikhove, s.l., s.d., p. 94, 124.
Bron: Verbeeck M. & Tack A. 1998:Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Oudenaarde, Kanton Oudenaarde, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 15N2, Brussel - Turnhout.
Auteurs: Verbeeck, Mieke
Datum tekst: 1998
De villa werd na het vertrek van Valerius betrokken door een andere dochter van De Saedeleer: Marie-Jozef, samen met haar man Leo Piron (eveneens kunstschilder) en hun zoontje Antoon. Zij bleven hier wonen tot in 1948.
In de voortuin van de villa bevindt zich het kunstwerk "Disorientating a floor" (2005) van kunstenaar Tim Volckaert.
UIt Trouw:
"De Belgische landschapschilder Valerius de Saedeleer (1867-1941) leek lang veroordeeld tot het produceren van werk voor die laatste categorie. Jawel, De Saedeleer was schilder - en socialist, anarchist, bohémien, kippenfokker en ontwikkelaar van de automatische broedmachine - en jawel, hij produceerde doeken, maar erg verheffend was het allemaal niet. Landschappen met eendjes. Plichtsgetrouw impressionisme. Schilderijen die uitstekend dienst zouden doen ter decoratie in een verfwinkel; onder Saedeleers Lisserweegse dorpsgenoten was er waarschijnlijk niemand die kon bevroeden dat hij in de daaropvolgende decennia enkele van de mooiste en populairste schilderijen van de twintigste eeuwse Vlaamse kunst zou schilderen.
En toen, de dertig ruim gepasseerd, werd De Saedeleer opeens De Saedeleer.
Twee dingen speelden een rol. In 1902, in Brugge, zag De Saedeleer een groot overzicht van de Vlaamse primitieven, Van Eyck, Memling, Van der Weyden: zij maakten de schilder los van het impressionisme en leerden hem een tragere, transparantere, meer doorwerkte manier van schilderen. De tweede gebeurtenis, misschien nog wel belangrijker, was zijn verhuizing naar St-Martens-Latem, een dorpje in Oost-Vlaanderen gelegen aan de rivier de Leie, toen nog een belangrijke handelsvaart. In Latem vond De Saedeleer rust en concentratie; hij leerde er ook kijken naar landschappen op een manier die hem de rest van zijn leven niet meer zou verlaten. "
PS
https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/27837
Beschrijving
Gelegen aan de hoek met Langekouter. Aanvankelijk zogenaamde "Villa Thienpont" naar de bouwheer Georges Thienpont. Goed bewaarde villa aanleunend bij de cottagestijl, als buitenverblijf opgericht in 1910. Nadien zogenaamd "Villa Tynlon" door kunstschilder Valerius De Saedeleer, bewoner van 1921-1937; huisnaam herinnerend aan diens verblijf in Wales (zou betekenen huis langs de straat).
Geel bakstenen dubbelhuis met deels gecementeerde bovenverdieping en pannen bedaking (centraal schilddak en snijdende wolve- en zadeldaken). Ruime vensters met kleine roedeverdeling. Enkele opmerkelijke details aan de voorgevel zoals de houten gootlijst-consoles met leeuwekop van de erker, de beglaasde boog met vleugeldeur en zijlichten onder luifel.
In de achtertuin, bijgebouw in dezelfde bouwtrant.
VAN NIEUWENHUYZE A., Historiek van Etikhove, s.l., s.d., p. 94, 124.
Bron: Verbeeck M. & Tack A. 1998:Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Oudenaarde, Kanton Oudenaarde, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 15N2, Brussel - Turnhout.
Auteurs: Verbeeck, Mieke
Datum tekst: 1998
b
Villa Tynlon
Deze villa werd omstreeks 1910 gebouwd voor de familie Thienpont, die
iets verderop Hof te Cattebeke bewoonde. Kunstschilder Valerius De
Saedeleer woonde in deze Villa van 1921 tot 1937. De Saedeleer noemde de
woning "Villa Tynlon", verwijzend naar zijn woning in Wales tijdens de
Eerste Wereldoorlog. De Saedeleer had vanaf hier een prachtig zicht over
het landschap. In veel van zijn werken uit zijn Etikhoofse periode
vinden we herkenbare elementen terug, zoals de voormalige herberg "Belle
Vue" iets lager gelegen in de Onderbossenaarstraat. In "Landschap na de
storm" uit 1922 schilderde hij - perfect te herkennen - de hoeve en de
straatbocht schuin tegenover zijn villa.
In 1937 verliet Valerius
Villa Tynlon. Zijn geliefde vrouw 'Clemmeke' was overleden in 1930, een
verlies dat hij nooit meer te boven zou komen. Hij trok in bij zijn
dochter Maria in Leupegem. De villa werd na het vertrek van Valerius betrokken door een andere dochter van De Saedeleer: Marie-Jozef, samen met haar man Leo Piron (eveneens kunstschilder) en hun zoontje Antoon. Zij bleven hier wonen tot in 1948.
In de voortuin van de villa bevindt zich het kunstwerk "Disorientating a floor" (2005) van kunstenaar Tim Volckaert.
UIt Trouw:
"De Belgische landschapschilder Valerius de Saedeleer (1867-1941) leek lang veroordeeld tot het produceren van werk voor die laatste categorie. Jawel, De Saedeleer was schilder - en socialist, anarchist, bohémien, kippenfokker en ontwikkelaar van de automatische broedmachine - en jawel, hij produceerde doeken, maar erg verheffend was het allemaal niet. Landschappen met eendjes. Plichtsgetrouw impressionisme. Schilderijen die uitstekend dienst zouden doen ter decoratie in een verfwinkel; onder Saedeleers Lisserweegse dorpsgenoten was er waarschijnlijk niemand die kon bevroeden dat hij in de daaropvolgende decennia enkele van de mooiste en populairste schilderijen van de twintigste eeuwse Vlaamse kunst zou schilderen.
En toen, de dertig ruim gepasseerd, werd De Saedeleer opeens De Saedeleer.
Twee dingen speelden een rol. In 1902, in Brugge, zag De Saedeleer een groot overzicht van de Vlaamse primitieven, Van Eyck, Memling, Van der Weyden: zij maakten de schilder los van het impressionisme en leerden hem een tragere, transparantere, meer doorwerkte manier van schilderen. De tweede gebeurtenis, misschien nog wel belangrijker, was zijn verhuizing naar St-Martens-Latem, een dorpje in Oost-Vlaanderen gelegen aan de rivier de Leie, toen nog een belangrijke handelsvaart. In Latem vond De Saedeleer rust en concentratie; hij leerde er ook kijken naar landschappen op een manier die hem de rest van zijn leven niet meer zou verlaten. "
