Meryon (Baudelaire)

  

Baudelaire aan Victor Hugo. Parijs, 13 december 1859.

 

https://www.vertalingenvivienne.com/paginas/baudelaire-aan-victor-hugo-parijs-13-december-1859.html

 

 

Mijnheer,

    Ik verneem met grote vreugde dat mijnheer Méryon en zijn vriend en uitgever, mijnheer Delâtre, het voorstel hebben om u een exemplaar op te sturen van mooie composities naar een aantal gezichten op Parijs, die de ene heeft getekend en geëtst, en de ander, zelf kunstenaar, zorgvuldig heeft gedrukt. Ik neem de gelegenheid te baat om er een uittreksel bij te voegen over de Beeldende Kunst waarin uw naam zich opnieuw aan mijn pen heeft aangeboden. U bent in ballingschap, is dat niet de meest geschikte gelegenheid om u het hof te maken?

 

Baudelaire bespreekt het werk van Meryon (en later de werken van Victor Hugo): 

 

Door de scherpte, fijnheid en zekerheid van zijn tekening, herinnerde mijnheer Méryon aan de oude en uitstekende kopergraveurs.

Ik heb zelden de natuurlijke plechtigheid van een immense stad voorgesteld gezien met meer poëzie.

De majesteiten van die opgestapelde stenen, de klokkentorens die naar de hemel wijzen als vingers, de obelisken van de industrie die tegen het firmament hun coalities van rook spuwen, de wonderbaarlijke steigers van monumenten in restauratie, die op het solide lichaam van de architectuur hun vernieuwde architectuur zetten van zo’n paradoxale schoonheid, de tumultueuze hemel, vol woede en rancune, de diepte van de perspectieven die vergroot wordt door de gedachten van alle drama’s die er in zitten, geen van die complexe elementen waaruit het pijnlijke en glorieuze landschap van de beschaving is samengesteld is vergeten.

 

Als Victor Hugo deze prachtige prenten heeft gezien, was hij vast heel tevreden. Hij heeft, waardig weergegeven, het volgende teruggevonden:

 

 

 

Meryon Charles

Charles Meryon (1821-1868).

 

“De Bosschère was correct to detect an intangible quality in the relationship between old cities and their residents in De Bruycker's work. This puts De Bruycker in the otherwise unlikely company of Giovanni Battista Piranesi and Charles Meryon, who also etched ancient cities (Rome and Paris, respectively) whose ruinous age is enlivened by the random activity of their current population. “ (Goddard 1996). 

 

 

Cornette, A. H. (1927). Charles Meryon. Elseviers Geïllustreerd Maandschrift, 37, 241–252. https://www.dbnl.org/tekst/_els001192701_01/_els001192701_01.pdf

 

In de iconographie van Parijs.

 

Hij is de eerste die de vedute van Parijs opgetild heeft tot gestyleerde stemmingsbeelden; zijn gehallucineerde geest heeft ze omgewerkt tot vreemde, fantastische schoonheid. 

 

“Een veduta (Italiaans: overzicht, meervoud vedute) is een zeer gedetailleerd schilderij, gewoonlijk op groot formaat, van een stadsgezicht of ander vergezicht”. 

 

(..)

zie verder een aantal werken

 

“Monumentaler is L’Abside de Notre-Dame, het meest classieke werk van Meryon.

Breed ontplooit zich het panorama achter de absis der cathedraal: het schip geschraagd door de sierlijke steunbogen, de wig van de kaai gelijk de voorsteven van een trireem splitst de Seine, de torens donker opblokkend tegen den dag, de stroom die links onder de drie bogen van de Pont de l’Archevêché verdwijnt, verder het oude Hôtel-Dieu,en het geheele voorplan ingenomen door de zandoevers der Seine, met aangemeerde schuiten, een tweespan vóor een kar, een paar menschen. Ook hier zijn de witte en zwarte vlakken schoon verdeeld, en geven aan het geheele en vasten, strengen vorm; door de tegenstelling van de donkere cathedraalen den lichten muilen zandoever krijgt de ets een groote diepte en die voorname weemoed die eigen is aan Rembrandt en aan Callot”. 

 

 

(..)

 

Meryon die als een echte Parijzenaar Parijs hartstochtelijk beminde zag met spijt veel schilderachtige hoeken sloopen. Het was kort voor de groote doorbrakenvan het tweede Keizerrijk en het aanleggen van nieuwe rooilijnen door Hausman. 

 

 

(…)

Nog sterker spreekt de passie van Meryon voor oude straten uit de bekende ets La rue Pirouette die ofschoon geïnspireerd door een teekening van Lawrence, door haar lyrisme echt Meryon-werk is. Een enkele maal heeft hij hier zijn ets bevolkt met Parijsche figuurtjes- huisvrouwen, slagers, boodschappers, cocottes à la Constantin Guys. De opschriften der huizen zijn typiek: Aux noces de Gamache- Sacoche ,traiteur-Martingal,restaurateur,festins,mariages,repas…

 

Ook te Bourges,het zoo gaaf bewaarde stadje van George Sand, etste hij een drietal houten huizen die herinneren (men hoeft ze maar willekeurig te verplaatsen te Saumurof te Limoges) aan de woning van den ouden Grandetof de koperslagerij van Sauviatin.