Thema: wachtende prostitués

Naar aanleiding van 'wachtende prostitués'

zie verder op deze blog...

Fleurs du vice. Bloemen van de ondeugd. Rond 1906.

Les Fleurs du mal (De bloemen van het kwaad) is de belangrijkste dichtbundel van de Franse dichter. Baudelaire begon in 1843 aan Les Fleurs du mal (De bloemen van het kwaad). De eerste uitgave dateert uit 1857 en de laatste waaraan de dichter zelf heeft gewerkt uit 1861

 

PS

Armand Rassenfosse illustreerde Les Fleurs du Mal (Les Cent Bobliohiles 1899) van Baudelaire (1899) als zijn eerste geïllustreerd boek.

THEMA

Wachtende prostitués is een thema dat op dat moment (vanaf rond 1870) vaak getekend of geschilderd werd. 

Degas (1834-1917)

Degas, 'Attendre'

Toulouse Lautrec (1864-1901)

 

 

 

Au Salon de la rue des Moulins (Nederlands: De salon in de rue des Moulins) (1894)

 

 

 

 

Henri de Toulouse-Lautrec: wachtende prostituees in een bordeel in Montmartre, geschilderd in een postimpressionistische stijl.Tussen 1892 en 1895 een vijftig schilderijen en meer dan honderd tekeningen in de Parijse bordelen, zoals deze in de rue de Moulins. 

 

Op zoek naar het verborgen leven van de bourgeoisie als een aanklacht tegen hun hypocretie.

Op het eerste gezicht vrolijke kleuren die een zekere gezellige warmte uitstralen. Maar de gezichten van de prostituees spreken eerder van tristesse en de blik van de salonhoudster is werenloos kil. Weinig flatteus maar er spreekt wel sympathie uit van de schilder. Waarschijnlijk invloed van Japanse prenten in het gebruik van felle kleuren en grote vlakken. 

 

“Kort na voltooiing van het schilderij maakte Toulouse-Lautrec een pasteltekening naar hetzelfde onderwerp, oorspronkelijk bedoeld als voorbereiding voor een kleurenlithografie. In deze pastel demonstreert zich bij uitstek de invloed Edgar Degas op zijn werk, met name in de streperige belijning. Ook het bewust 'onaf' laten van bepaalde gedeeltes van het kunstwerk is ingegeven door Degas”. De divan op de voorgrond en de architectonische versiering op de achtergrond zijn niet afgewerkt, waarmee de aandacht wordt gefocust op de vrouwen. Bij de overgang van kleuren naar pastelkrijt worden de kleuren feller en de oppervlakken vlakker.

 

 

Toulouse Lautrec. Veel tristesse...

 

 

Alone

Andere beelden: Albert Moore (1841-1893)

Degas: wachten, narratief...

Wachten

 

Waiting is a pastel on paper by the French Impressionist Edgar Degas, completed between 1880–1882. It is an early example of the more than 200 pastels, paintings, mixed media drawings and sculptures of ballerinas depicted by Degas from the early 1880s.^[1] This work is regarded for its vibrant colouring and steep perspective. 

The Long Wait: Best Waiting Paintings - Art State of Mind
https://www.dailyartmagazine.com/best-waiting-paintings/ 

Several of Degas’ more complex paintings of the ballet contain narrative elements, but the one notably narrative painting from his later work is a simpler composition and another enigma: Waiting, a pastel painting from about 1882.

 

 

 This shows two women sat side-by-side on a wooden bench in a corridor or similar area within the ballet of the Paris Opera. The woman on the left is a ballet dancer, who is in full dancing dress. She leans forward and down, grasping her left ankle with her left hand, although she is not looking at that ankle but ahead at the flagstones on the floor.

Sat immediately to the right of the dancer is a woman wearing black street clothing, holding an unrolled black umbrella, and with black walking or working shoes. She wears a black hat and a full length black coat, her wrists are crossed on her lap, and she looks slightly down from directly ahead.

The dancer’s face is completely obscured; the other woman’s eyes are obscured by the brim of her hat. The two women occupy only the left half of the wooden bench, leaving the other half free.

Degas provides no other clues as to what the two women are waiting for, nor whether there is any relationship between them. Once again he leaves this as a problem painting, inviting the viewer to speculate and to construct their own narrative as they wish.

Degas’ narrative paintings show two distinct phases: up to 1865, he made quite explicit history paintings of relatively unusual stories in a quite conventional manner, although several of his compositions were complex, and he cropped the images in a very modern style.

After 1865, he continued to paint narrative works, but they did not tell familiar stories. Instead they were implicit and open-ended, inviting the viewer to speculate and build their own narrative from the visual clues and cues which he provided. These are consistent with the sub-genre of problem paintings, which were becoming increasingly popular, and related to serialised detective stories, for example.


Edgar Degas: Narrative paintings from 1866 – The Eclectic Light Company
https://eclecticlight.co/2017/09/06/edgar-degas-narrative-paintings-from-1866/ 

Rustend, wachtend: thema

 

Pablo Picasso (1881 - 1973),  Le saltimbanque au repos/ Rustende acrobaat (1905)

Ets op papier

29,7 x 20,3 cm

KM 107.622 

 

Thema wachten

The Long Wait: Best Waiting Paintings - Art State of Mind
https://www.dailyartmagazine.com/best-waiting-paintings/