Brangwyn 'After Nature'

Van der Haegen

Een generatiegenoot van JDB, Van der Haegen (1869-1942)

Rond 1900 in Gent:met  aandacht voor volkse en mondaine taferelen en personages.

Experimenteert met een nieuw aspect van de journalistiek: de persfotografie. 

Geen afstand tot het gebeuren: straattonelen, markttonelen,

sacramentsprocessies, historische stoeten, carnaval, de foor, de stakingen

voor het algemeen stemrecht (1893) en sportmanifestaties.

Willaert

Raphaël Willaert komt uit een Gentse kunstenaarsfamilie, zjn vader was decorateur en schilder en zijn drie broers worden ook schilders: Arthur Willaert (1875-1942) (die vaak tekent met Trealliw – de omkering van zijn naam) en Ferdinand Willaert (1861-1938) die op dat moment de meest succesvolle kunstenaar van de famlie is: behalve als schilder ook als directeur van de Academie van Dendermonde.

JDB heeft twee van de broers goed gekend. Zo maakt hij een tekening

van Arthur Willaert (1906) en een ets van Raphaël Willaert.

Vader Willaert: decorateur en schilder van portretten en religieuze composities.

Drie zonen worden schilders:

Arthur Willaert (1875-1942)*

Pseudoniem: TREALLIW

“Arthur maakt naam als schilder van vissers op het strand”

Raphaël Robert Willaert (1878-1949)*

“Raph Robert is dan eerder gespecialiseerd in honden”

Ferdinand Willaert (1861-1938).

opleiding als schilder-decorateur en doorloopt de klassen van de Gentse Academie in amper drie jaar tijd (bij Theodoor Canneel)

in 1884 wordt Willaert zelf leraar aan de Gentse academie. In 1890 trekt hij met twee bevriende schilders over Frankrijk en Spanje naar Marokko waar hij tot 1892 zal verblijven. Hij schildert in Tanger en omgeving. Succes met zijn Marokkaanse schilderijen tentoon in de Gentse ‘Cercle Artistique’.

het begin van een succesvolle artistieke doorbraak (Parijs)

in 1893: directeur van de academie in Dendermonde (tot 1936).

Woonde in de Drabstraat met appartement in Dendermonde.

Verwantschap met Albert Baertsoen (delen onderwerpen – maar stijl minder zwaarmoedig dan Baertsoen, lichtere toets van Claus)

“Zoals de schilders van de Dendermondse School”:  o.i.v. Franse impressionisten en het luminisme ontwikkelt hij een lichtere schriftuur en een zachter kleurenpalet.  

•  

Rodolphe Desaegher

Rodolphe Marie Auguste Desaegher (Gavere, 28 oktober 1871 - Gent, 25 februari 1941) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

Levensloop

Desaegher promoveerde tot doctor in de rechten. Op gemeentelijk vlak werd hij gemeenteraadslid (1917) en schepen (1921-1927) van Gent. Van 1904 tot 1919 was hij ook provincieraadslid.
In 1925 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Gent-Eeklo en vervulde dit mandaat tot in 1929. 

Desaeger, Rodolphe (1902), ‘J. De Bruycker’. Petite Revue Illustrée de l’art en de l’arhéologie en Flandre. Gent; jaargang 3, nr. 17. 15.09.1902, p. 141-142.

B0108 L'AMATEUR Le ministre De Saegher, amateur-peintre

JDB: MSK

Jules De Bruycker | MSK Gent


Jules De Bruycker
Een veelzijdige tekenaar
23.10.20-23.01.21
Tentoonstelling
Naar aanleiding van zijn 150e geboorteverjaardag wijdt het Museum voor Schone Kunsten Gent (MSK) een tentoonstelling aan het werk van Jules De Bruycker (Gent 1870-1945). Een omvangrijk overzicht van 150, tekeningen, aquarellen, gouaches, olieverfwerken en prenten brengt de wervelende, expressieve en bij momenten fantasmagorische beeldenwereld van deze Gentse kunstenaar-observator tot leven.

Een veelzijdige tekenaar

Vandaag kennen de meeste liefhebbers Jules De Bruycker vooral als etser. In zijn ruim veertigjarige carrière liet hij immers een oeuvre na van 309 afzonderlijke prenten, en ontplooide De Bruycker zich tot één van de meest baanbrekende grafici in België tijdens de eerste helft van de 20e eeuw. Maar De Bruycker was niet alleen een buitengewone graficus. Tot op heden bleef een kernaspect van zijn oeuvre, namelijk het getekende werk, onderbelicht. Precies daarop legt de tentoonstelling de focus.

Jules De Bruycker, Zelfportret, 1925, MSK Gent
Jules De Bruycker, Zelfportret, 1925, MSK Gent
Tekenen was De Bruyckers eerste liefde, nog voor hij zich als dertiger toelegt op het etsen. In zijn tekeningen zien we een veelzijdige kunstenaar die steeds potlood en papier bij de hand heeft, om snel-snel een indruk te schetsen van wat hij in het leven van elke dag om zich heen observeert. Naast deze getekende kattenbelletjes werkt De Bruycker evengoed thema’s uit in autonome, grotere, soms zelfs monumentale tekeningen. In zijn oeuvre staan prenten en tekeningen ook niet los van elkaar. Vaak hergebruikt hij motieven uit tekeningen in etsen, of verwerkt hij elementen uit etsen naderhand opnieuw in tekeningen. En als zijn tekeningen al minder bekendheid genieten, dan geldt dat zeker voor de aquarellen, gouaches en de enkele olieverfwerken van zijn hand. Deze tonen dat De Bruycker niet alleen in zwartwit fascineert, maar evenzeer sprankelt in kleur.

Jules De Bruycker, Les fleurs du vice, 1907, MSK Gent
Jules De Bruycker, Les fleurs du vice, 1907, MSK Gent
De observator van de mens

Op thematisch vlak kent het grote publiek De Bruycker vooral als de meester van de milde spot, waarmee hij zijn directe omgeving benadert. De Bruycker is een meesterlijke observator van de manier waarop de mens zich in groep, maar ook als individu gedraagt: op straat, op de wekelijkse markten, in het theater, in de kerk. In vaak enkele gevatte lijnen herleidt De Bruycker hen tot de pure essentie. Daarmee werpt hij een scherpe, soms karikaturale en zelfs ongenadige blik op de kleine kantjes van zijn medemens en ook van zichzelf.

Jules De Bruycker, Boeren op de markt, 1902, MSK Gent
Jules De Bruycker, Boeren op de markt, 1902, MSK Gent
In zijn werk zien we het krioelende volksleven in overvol getekende bladen of integendeel eenzame figuren tegen een abstracte achtergrond. De Bruycker sleurt ons mee in de uitgelatenheid van volksfeesten en optochten, maar confronteert ons tevens met de medemens die leeft in de zelfkant van de maatschappij, met de eigen vergankelijkheid en de laagste instincten van de mens. Van dit laatste getuigen de fantasmagorische tekeningen en prenten die hij tijdens de Eerste Wereldoorlog maakt, en waarin hij met ontluisterende spookbeelden de waanzin en het menselijk leed van de oorlog aanklaagt.

Jules De Bruycker, De hinderlaag, 1918, MSK Gent
Jules De Bruycker, De hinderlaag, 1918, MSK Gent
150 werken voor 150 jaar

In 150 uitzonderlijke werken brengt het museum een ode aan 150 jaar Jules De Bruycker. 150 werken waarin zijn exceptionele technische meesterschap wordt geëtaleerd, maar waarin evenzeer een ongebreideld observatievermogen met een verbeeldingsrijke originaliteit gepaard gaan, kenmerken die van Jules De Bruycker een volstrekt uniek en oorspronkelijk kunstenaar maken. Het museum put hiervoor uit de rijke en veelzijdige eigen verzameling werk van De Bruycker en toont daarnaast tal van werken uit privécollecties.



Deze tentoonstelling wordt georganiseerd in samenwerking met de Stichting Jules De Bruycker. 

Op papier | MSK Gent

Op papier
Tekeningen van Gentse kunstenaars uit de museumcollectie. MSK.
14.07.18-16.09.18 

Deze zomer put het Museum voor Schone Kunsten Gent (MSK) uit de rijke verzameling tekeningen uit de eigen collectie. Het centrale thema van de tentoonstelling ‘Op papier’ is de stad Gent en de kunstenaars die afkomstig waren uit, of gedurende korte of langere tijd neerstreken in de stad. Voor elk van hen vormde de artistieke context of het lokale leven in Gent een onuitputtelijke bron van tekendrift.

Het museum brengt zelden getoonde pareltjes in zwart-wit én in kleur naar boven, gerealiseerd door zowel bekende als onterecht vergeten kunstenaars. De tentoonstelling vormt meteen de start van een reeks grepen uit de MSK-collectie, waarmee we de komende jaren minder geziene schatten uit het prentenkabinet exploreren.

Jules De Bruycker (1870-1945) daarentegen is zowat de absolute tegenpool van de introverte Minne. Hij plaatst zijn volkse types in overvolle markt- en straattaferelen, die het alledaagse leven in de verpauperde stad na 1900 ensceneren. Na een tijd afwezigheid uit de museumruimten brengt het MSK opnieuw werk van deze geliefde Gentenaar op zaal.

Het werk op papier van Jos Verdegem (1897-1957) brengt de bezoeker naar het interbellum. De realisaties van deze eigenzinnige, veelzijdige kunstenaar zijn onmiddellijk herkenbaar door hun krachtige en tegelijk aangrijpende voorstellingen die de universele condities van het menselijke zijn verbeelden.

Etsers JDB

"Inderdaad was Jules de Bruycker in ons land veertig jaar lang de onbetwiste nummer één. Zijn tijdgenoten en eventuele concurrenten als etsers waren Rassenfosse (1862-1934), Baertsoen (1866-1922) en Waker Vaes (1882-1958), en - vanaf medio de jaren twintig - ook Floris Jespers (1889-1965), Jos Verdegem (1897-1957) en Joris Minne (1897- ). Ook Masereel (1889-1972) behoorde tot Jespers' generatie, maar hij was vooral houtsnijder. “ (Paul Huys).

Ons Erfdeel. Jaargang 38 · dbnl